https://drive.google.com/drive/my-drive

https://www.youtube.com/watch?v=gYIXnhTkuLw

Ν. Λυγερός, Σ. Ζαμπέλης - Κάθετος έρωτας

Ν. Λυγερός - Κάθετος έρωτας http://www.lygeros.org/articles?n=3588&l=gr Μελοποίηση: Σπύρος Ζαμπέλης Σκίτσο (Ν. Λυγερός) - Danseuse de Rodin. http://www.…

youtube.com

Published on Feb 26, 2016

Ν. Λυγερός - Κάθετος έρωτας
http://www.lygeros.org/articles?n=358...

Μελοποίηση: Σπύρος Ζαμπέλης

Σκίτσο (Ν. Λυγερός) - Danseuse de Rodin.
http://www.lygeros.org/view.php?numbe...

Κάθετος έρωτας

Ν. Λυγερός

Δεν ξέρεις πότε αρχίζει ο έρωτας. Με ποια κίνηση, με ποια σιωπή. Ένα αναμμένο κερί, ένα κομμάτι μουσικής. Δεν ξέρεις πότε γίνεται. Ξέρεις όμως πότε έγινε. Θαρρείς πως ο έρωτας δεν είναι του παρόντος. Ανήκει μόνο στο παρελθόν και στο μέλλον. Είναι και αυτός κομμάτι της ανθρωπότητας. Κομμάτι που πληγώνει η κοινωνία αλλά που δεν το αγγίζει. Έτσι και το κομμάτι χορού έγινε κάθετος έρωτας. Έτσι νιώθεις πως η στιγμή είναι κομμάτι αθανασίας. Δεν υπάρχουν πια κορμιά. Μόνο σώμα. Ταλάντωση. Συντονισμός. Το πάθος γίνεται πόθος. Δεν υπάρχουν πια χάδια. Δεν υπάρχουν πια επιφάνειες. Μόνο αγάπη. Μόνο βάθος. Δεν λατρεύεις. Ζεις. Διότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Εκείνη τη στιγμή, ο κόσμος είναι ένας. Δίχως αρχή, δίχως τέλος. Μετέωρος. Έτσι είναι ο κάθετος έρωτας. Μια σπάνια συνάντηση του βάθους με το μετέωρο.

Κάτω από την παχιά σκιά

Ν. Λυγερός

Κάτω από την παχιά σκιά
ενός ρεμπέτικου καπέλου
πίναμε ζεστή ρετσίνα
για να θυμηθούμε
όλα τα παλιά που ζήσαμε
δίχως να ξεχάσουμε
καμιά λεπτομέρεια
γιατί είμαστε τσακάλια
που δεν φοβούνται
κανένα από τα σκυλιά
γιατί ζούμε
κάθε μέρα μας
σαν να ήταν
η τελευταία
αφού είμαστε
απαγορευμένοι
από την κοινωνία
και καταδικασμένοι
εις θάνατο
από τότε που γεννηθήκαμε
σε μια γειτονιά
που ζούσε
μέσα στα Αρχαία
ενός πολιτισμού
που δεν ξεχάσαμε.

Μέσω της σκιάς

Ν. Λυγερός

Μέσω της σκιάς
μπόρεσες να κλέψεις
σαν τον Προμηθέα
τον ορίζοντα
όπου σταυρώθηκε
το απέραντο γαλάζιο
για να ενώσει
μέσω της θυσίας του
τον ουρανό
και τον ωκεανό
για να ζήσει
η γη του φωτός
πέρα των ορίων
λόγω πολυκυκλικότητας
της Ανθρωπότητας.

Η σκιά της μάχης

Ν. Λυγερός

Ήξερες ήδη
για την ήττα
δεν είχες ελπίδες
ούτε καν ψεύτικες.
Το τέλος ήταν στην αρχή.
Όλο το θέμα σου
ήταν η ομορφιά της ήττας.
Κανείς από τους δικούς σου
δεν θα έφευγε ζωντανός.
Οι επόμενοι νεκροί
ήταν δίπλα σου
δεν περίμεναν την αλήθεια
είπαμε την ήξεραν ήδη
μόνο η ομορφιά αργούσε.
Μα όταν είδες
την σκιά της μάχης
κράτησες
τις Θερμοπύλες.

Η σκιά του ήχου είναι η σιωπή

Ν. Λυγερός

Αναζητούσες τη σκιά του φωτός
με τη σκέψη της αθωότητας
μα κανείς δεν σου απαντούσε
και νόμιζες ότι δεν σου έδιναν σημασία.
Μετά από χρόνια κατάλαβες
ότι σου έδιναν την απάντηση
με τη φωτεινή τους σιωπή.

Στο δρόμο της σκιάς

Ν. Λυγερός

Σ’ αυτό το δίχως τέλος γαλάζιο δάσος,
υπήρχε ένας μόνο δρόμος
για την ανθρώπινη σκιά
την απόμακρη.

Προσπαθούσε να ξεφύγει
αλλά δεν λογάριασε
τα δέντρα της μνήμης
και της ιστορίας.

Έτσι σχεδίασε το πεπρωμένο της
και πήρε το δρόμο
που έκρυβαν η καλοσύνη
και η ανθρωπιά.

Κάτω από τη σκιά

Ν. Λυγερός

Δεν βρήκαμε άλλο μέρος
για να ζήσουμε τις στιγμές
του ήλιου της δικαιοσύνης
παρά μόνο κάτω από τη σκιά
ενός δέντρου με γαλάζια φύλλα.
Και τώρα που πεθάναμε πια
ψάχνουμε απεγνωσμένα
να το βρούμε και πάλι
για ν’ αναστηθούμε αθώοι.