Η Πόλη μας

Ν. Λυγερός

Η Πόλη μας
είναι εδώ και αιώνες
μια γωνία ισχυρή
που έχει νόημα
ως αιχμή του δόρατος
λόγω της Θράκης
γι’ αυτόν τον λόγο
μην σ’ απασχολεί
τι κάνει η πύλη
διότι φοβάται
από την αρχή
αυτήν τη γωνία
που αγγίζει
δύο τετράγωνα
τη λευκή
και τη μαύρη θάλασσα
αφού ήταν
και είναι
η βυζαντινή πληγή
και παραμένει
το όραμα
της Φιλικής Εταιρείας
έως την απελευθέρωσή της.

Την ημέρα της Πόλης

Ν. Λυγερός

Την ημέρα της Πόλης
μην κοιτάς μόνο
και μόνο την ήττα
προσπάθησε κι εσύ
ν' αναλύσεις τα γεγονότα
αλλά μελετώντας
όλα τα δεδομένα
των τελευταίων αιώνων
για να καταλάβεις
πώς έγινε ο άθλος
πώς προδόθηκε
όλη η ιστορία
της Χριστιανοσύνης
με λανθασμένες κινήσεις
για να κατανοήσεις
την επινόηση
της αντεπίθεσης
έτσι ώστε κι εσύ
να είσαι έτοιμος
για τον αγώνα μας.

Το φως της Πόλης

Ν. Λυγερός

Το φως της Πόλης
εκπέμπει εδώ και αιώνες
γιατί η Αγία Σοφιά
παραμένει ακίνητη
και ταξιδεύει στο χρόνο
για να περάσει
το μήνυμα της αντίστασης
έτσι ώστε κάθε αγωνιστής
να ξέρει ότι μόνος
δεν είναι ποτέ
όταν αγωνίζεται
και παλεύει
ενάντια στην βαρβαρότητα
αφού το μονοπάτι
παραμένει φωτεινό
ακόμα και στο σκοτάδι
γιατί ο Ελληνισμός
συνεχίζει το έργο του.

Στα αρχεία της Πόλης

Ν. Λυγερός

Στα αρχεία της Πόλης
διαβάσαμε χειρόγραφα του 1559
για την ιστορική γέφυρα
που έπεσε το 1190
όταν πέρασαν οι ιππότες
της τρίτης σταυροφορίας
κι έτσι ανακαλύψαμε
τους αδελφούς υπεύθυνους
για την προστασία της
εκείνη την εποχή
που έχτιζαν τα περάσματα
ανάμεσα στο παρελθόν
και στο μέλλον που γνώριζαν.

Τα φώτα της πόλης

Ν. Λυγερός

Μετάφραση από τα γαλλικά: Σάνη Καπράγκου

Τα φώτα της πόλης
έμοιαζαν μάταια μέσα στη νύχτα
κι εν τούτοις συνέχιζαν
να εκπέμπουν το σινιάλο της ύπαρξης
σαν για ν’ αποδείξουν πως η κατοχή,
όπου η κατοχή των σκέψεων,
δεν είχε συντρίψει τον κόσμο
και πως αυτός ο τελευταίος αντιστεκόταν
εις πείσμα της προπαγάνδας της κοινωνίας.

Η πληγή της Πόλης

Ν. Λυγερός

Τρεις μέρες κάψαν τον ντουνιά
φράγκοι και σταυροφόροι,
τρεις μέρες κλέψαν τη Ρωμιά
βάρβαροι μισθοφόροι.

Τ’ αγάλματα τα έλιωσαν
για να φτιάξουν τορνέσια,
τα μάρμαρα τα έσπασαν
και μας έβαλαν φέσια.

Πάτησαν την Αγια-Σοφιά
ύπουλοι κατελάνοι
κι ατίμασαν την ομορφιά
άγριοι βενετσιάνοι.

Τραυμάτισαν τη λευτεριά
βασάνισαν το κάστρο,
άρπαξαν όλα τα φλουριά
κι αφάνισαν το άστρο.

Αν θες να ζήσεις

Ν. Λυγερός

Αν θες να ζήσεις
πραγματικά
κι όχι μόνο να υπάρχεις
πρέπει να δημιουργείς
κομβικά σημεία
πάνω στις χορδές
για να γράψεις
την ιστορία
του μέλλοντος
αλλιώς ο καιρός
θα περνά σιωπηλά
χωρίς να γίνεται Χρόνος
και να προσφέρει κάτι
στην Ανθρωπότητα
που αγαπάς.

Από τα βάθη

Ν. Λυγερός

Από τα βάθη
του παρελθόντος
ακούς τον ήχο
των ανθρώπων
που ξεφεύγουν
από τη φτώχεια
μόνο και μόνο
με το τραγούδι
της ψυχής
που θέλει μόνο
να βγάλει την κραυγή
της πέτρας
για ν’ ακουσθεί
η φωνή
του Χριστού
κι εκεί που η σιωπή
κυβερνά.

Άκου τη μουσική

Ν. Λυγερός

Άκου τη μουσική
της σιωπής
για να δεις
το μέλλον
με το φως
του μονοπατιού
κι όσο νιώθεις
την μοναξιά
είναι απλώς
επειδή ο ήχος
δεν ξεπέρασε
τους θορύβους
της κοινωνίας
αλλά να ξέρεις
ότι ο ύμνος
υπάρχει ήδη
λόγω του Χρόνου
που διασχίζει
τους αιώνες
για την Ανθρωπότητα.

Η μικρή Χριστίνα

Ν. Λυγερός

Η μικρή Χριστίνα δεν ήξερε μόνο να βάζει τους πύργους στη γωνία της σκακιέρας αλλά έπαιζε ήδη με τα Λευκά και τα Μαύρα πάνω στο πιάνο σχεδόν όρθια έτοιμη να χορέψει με τον ρυθμό της μουσικής του Schumann ενώ μπορούσε ίσα ίσα ν’ ακουμπήσει ένα πεντάλ γιατί είχε μαζί της σαν ιερό φυλακτό τη μητέρα που πάσχιζε για να ζήσει και να περπατά η μουσική που είχε στα άκρα της.